Ogólne objawy postrzałów cz. 6

Najmniej niebezpiecznym jest krwotok śródmiąższowy. Nigdy nie powoduje śmierci ze skrwawienia, a wyjątkowo przy szczególnym umiejscowieniu zagraża całości kończyny. Skutkiem bowiem nadmiernego nagromadzenia się krwi pod skórą ciśnienie międzytkankowe w danej okolicy tak się podnosi, że wszystkie tętnice, przez nią przebiegające, zostają zupełnie zaciśnięte, a tym samym powstrzymanym zostaje dowóz krwi do części obwodowej. Ta, odcięła od ogólnego krwi krążenia, obumiera.

Objawy skrwawienia są na tyle znamienne, że nie powinny ujść uwadze nawet laika. U skrwawionych skóra staje się woskowo-żółta, wargi trupioblade, kończyny chłodne, oczy, podkreślone niebieską obwódką, zapadają się w głąb, rysy twarzy wydłużają i zaostrzają się, tętno drobnieje i przyspiesza się, oddechy stają się krótkie i powierzchowne. Chory, dotąd przytomny, doznaje ćmienia w oczach, poczyna poziewać, uskarża się na nudności, a nawet wymiotuje. Wreszcie traci przytomność i omdlewa. Niekiedy w tej chwili krwotok staje.